Vroeger had ik heel veel geduld. Lekker uren aan iets werken, of als kind lekker een paar uur vissen. De laatste jaren merk ik echter dat ik wat ongeduldiger ben geworden. Soms wil ik (te) snel resultaat, zowel op mijn werk als privé. Dan zou ik de tijd vooruit willen spoelen.
Neem nu onze investeringen om financieel vrijer te worden, waar deze blog grotendeels over gaat. Iedere maand beleggen we en lossen we af, wat overblijft sparen we. Iedere maand een klein stukje. En dat duurt voor mijn gevoel zooooooo lang. "Kan dat niet wat sneller?", denk ik dan.
Het is niet alleen "klaar" willen zijn, maar ook een soort nieuwsgierigheid naar hoe het is om hypotheekvrij te zijn, hoe het is om niet meer te moeten werken, om totale vrijheid van keuze te hebben.
Het nadeel hiervan is, dat ik mezelf af en toe moet zeggen om wat meer nu te genieten. Want voor je het weet, zijn onze kinderen groot en ben ik alleen maar met later bezig geweest. Dat is ook niet goed.
Investeren in later vereist dus een lange adem. Een soort marathon. Op weg naar een eindstreep, waarbij je tussendoor wel moet genieten van de uitzichten die je onderweg tegenkomt.
Hoe leg jij een gezonde verdeling tussen nu en later?




