22 januari 2020

Ondergewaardeerde aandelen in deze tijden?



Zodra mijn salaris is gestort, maak ik geld over naar onze hypotheekverstrekker en broker voor een belegging. Echter, de economie draait top, er zijn in tijden niet zo weinig werklozen geweest en veel beurzen staan op all-time highs. Waar o waar moet je je geld in stoppen op de beurs in deze tijden? Dat is een luxe-zorg die ik de laatste dagen heb.

Zoals ik al eerder had besproken in mijn drietraps-raket (hier en hier), wil ik vanaf dit jaar meer dividendgroei-aandelen kopen en minder (of geen) hoogdividend-aandelen. Als ik alleen naar de dividend aristocrats kijk (aandelen met minimaal 25 jaar aaneengesloten dividend-verhogingen), dan zie ik aan gemiddelden:

  • P/E: 26,2
  • Dividend: 2,4%
  • % onder 52wk high: 6%

Aangezien de 52wk in veel gevallen een all-time high is, bevestigen deze getallen bovenstaande: veel all-time highs en oplopende waarderingen. De zoektocht naar ondergewaardeerde aandelen wordt zo erg lastig. Want zeg nu eerlijk, bij aandelen waarvan de koers nu erg laag staat, gaan toch alle alarmbellen af? Dan moet er haast wel wat mis zijn lijkt het.

Neem nu Franklin Resources (BEN):
  • Dividend: 4,2%
  • P/E: 10
  • Dividendgroei afgelopen 5 en 10 jaar: 18% resp. 13%
  • % onder 52wk high: 28%

BEN biedt investment services aan allerlei bedrijven, waaronder investment funds. Wellicht dat de lage rente roet in het eten gooit (al valt dat mee in de US), maar de koers van BEN staat maar liefst 28% (!) onder de 52wk high ivm achterblijvende omzet. De afgelopen 5 jaar is de koers zelfs 44% gedaald. 




Het kan misschien een mooi instapmoment zijn, maar ik vraag me serieus af hoe een investment bedrijf in deze tijden een negatief resultaat kan hebben.

Ik kan nu vier dingen doen met het geld:
  1. Sparen
  2. Extra aflossen op onze hypotheek
  3. Inleggen in een ETF
  4. Toch eigenwijs doorzoeken naar een ondergewaardeerd aandeel

Aangezien ik erg eigenwijs ben ;-) neig ik toch naar de 4e optie.



Welke beleggingen zien jullie als interessant in deze tijden?


17 januari 2020

Help, we hebben een Ms. Groeigeld junior!


Afgelopen week hadden we thuis een leuke discussie met mijn dochter. Ze is 7 en wilde graag meer spelletjes op hun Nintendo Switch. Bij Nintendo heb je de optie om een jaar lang voor €20 online te kunnen spelen.

We stelden haar de optie voor om ieder €10 van hun zakgeld in te leggen hiervoor. Het antwoord van mevrouw was "dat wil ik niet, want ik wil nog even doorsparen". Help, we hebben een Ms. Groeigeld junior in huis!

Aan de ene kant vind ik haar reactie goed. Ik moest meteen denken aan het marshmallow experiment, waarbij kinderen konden kiezen tussen een beloning nu of een grotere beloning later. Ze denkt na over langere termijn en is nu al geldbewust.
Aan de andere kant, moet ze ook inzien dat ze niet spaart om te sparen, maar dat het ook een doel moet hebben. Het sparen is geen doel op zich.

En dat reflecteert gelijk weer terug op hoe ik investeer: het gaat niet om de absolute getallen of om het investeren/sparen, maar om het doel dat we ermee willen bereiken (eerder stoppen met werken). Tevens moet het wel een balans zijn tussen nu de broekriem aantrekken en leuk leven. Want dat laatste is ook belangrijk.

Een opvoedkundige spagaat dus. We hebben een middenweg gekozen: ze mogen het 1 maand uitproberen op onze kosten. Als het bevalt en ze willen meer, dan leggen ze ieder €10 uit hun zakgeld in.



Hoe zit het met jullie kinderen, zijn die even geldbewust als jullie?


12 januari 2020

Drie misverstanden over de 4% regel


Op verschillende websites over financiële onafhankelijkheid kom ik regelmatig de 4% regel tegen, ook wel de Safe Withdrawal Rate (SWR) genoemd. Vaak wordt simpel gezegd, dat je veilig 4% per jaar aan je portfolio kunnen onttrekken zonder hierop in te teren (gemiddeld 7% rendement min 3% inflatie). Dus berekent iedereen zijn benodigde vermogen (25 x jaarlasten) en klaar is Kees. Dat gaat me iets te kort door de bocht. Daarom in deze post wat meer uitleg over de 4% regel met een aantal misverstanden.


De 4% regel


De 4% regel komt voort uit historisch onderzoek, o.a. uit de zogenaamde Trinity Study. In deze studie is gekeken naar het langjarige (1926-1995) rendement en inflatie, uitgezet tegen verschillende opname-percentages. De tabel hieronder laat de kans zien of je portfolio overeind blijft bij verschillende periodes en opname-percentages, gecorrigeerd naar inflatie en deflatie (bron).


Zoals je kunt zien, levert een SWR van 4% in de meeste gevallen een positieve slagingskans op.


Misverstand 1 - de 4% SWR geldt altijd


De 4% is geen generieke regel, maar geldt alleen t.o.v. je initiële portfolio-waarde, dus in het 1e jaar. Dit wordt duidelijk vermeld in het onderzoek. Ieder jaar erna moet je de 4% corrigeren voor inflatie. Bij 3% inflatie geldt het jaar erna dus 4,12%, het jaar daarna 4,24% etc. Zonder deze correctie kun je uiteindelijk niet meer rondkomen.


Misverstand 2 - met 4% teer je niet in op je portfolio


De Trinity Study had duidelijke uitgangspunten: het was een succes als een portfolio na 30 jaar nog geld bevatte (meer dan $0). Het onderzoek ging dus niet uit van het in tact houden van je portfolio, maar slechts van het overleven hiervan!


Misverstand 3: je kunt altijd veilig 4% aan je portfolio onttrekken


Ondanks dat een SWR van 4% over alle periodes een positief resultaat oplevert, is het niet altijd even verstandig en veilig om 4% aan te houden. Een voorbeeld: stel je hebt €20k per jaar nodig voor je levensonderhoud. Volgens de 4% regel heb je dan €500k nodig. Stel dat je over dit vermogen ook €20k dividend ontvangt:

Jaar 1:
  • Markten dalen flink: -40%
  • Portfolio: €300k - €20k levensonderhoud + €20k dividend = €300k
  • Opname van €20k op €300k = 6,7%
Jaar 2:
  • Markten dalen nog even door: -10%
  • Portfolio: €270k - €21k levensonderhoud (3% inflatie) + €21k dividend (stel de groei zelfde als inflatie) = €270k
  • Opname van €20k op €270k = 7,4%

In een dalende markt moet je dus steeds meer aandelen verkopen om van te kunnen leven. Men noemt dit ook wel een lock-in van verliezen. Zelfs zonder je jaarlijkse opname, moet de markt de jaren erna minimaal 185% stijgen om weer op €500k en een SWR van 4% te komen.


Conclusie


De 4% regel is zeker waarheid, kijkend naar onderzoek uit het verleden. Je kunt het echter niet zomaar in alle gevallen en gedachtenloos toepassen. Zeker in een recessie van enkele jaren, moet je steeds meer aandelen verkopen om hetzelfde bedrag eruit te halen. Hoe meer je van het dividend kunt leven, hoe langer je het uithoudt.

Zelf zullen we waarschijnlijk op een tussenvorm uitkomen van dividend en het opeten van ons vermogen (zie deel 1 van mijn Masterplan). Welke verderling we daarin gaan toepassen, ga ik nog een keer bekijken.



Hoe rekenen jullie met de 4% regel?


7 januari 2020

Let op, geld lenen kost geld!


Gisteren kwam er een bericht in het nieuws over lenen en betaalachterstanden. Blijkbaar had vorig jaar 26% procent van de klanten met een lopend krediet bij postorderbedrijven en webwinkels een betalingsachterstand. Minister Hoekstra van Financiën roept daarom deze bedrijven op om de betalingsachterstanden weg te werken. Verder was de conclusie dat de waarschuwing "Let op! Geld lenen kost geld" geen directe invloed heeft op leenbeslissingen. De kreet blijft wel bestaan, maar alleen om mensen een signaal te geven, dat ze een lening aangaan.

Dit vond ik toch een beetje triest en grappig tegelijk. Grappig omdat de slogan "Geld lenen kost geld" blijkbaar niet werkt of aankomt. Het trieste gaat over de schulden die mensen aangaan. Blijkbaar leven we in zo'n enorme consumptiemaatschappij met zo weinig persoonlijke remming en belemmering, dat we allerlei dingen (denken te moeten) kopen zonder dat we het kunnen betalen. Want die 26% met een betaalachterstand vind ik best veel. 

Ik wil toch de vergelijking maken met de aflossingsvrije hypotheek. Ook daar maakt de politiek zich druk over hele volksstammen, die in de problemen komen omdat ze hun aflossingsvrije hypotheek niet kunnen betalen. Ik weet niet hoe lang je anno 2020 onder een steen moet hebben gelegen om de term "aflossingsvrij" niet te snappen, maar dat ligt dan toch grotendeels aan jezelf. Wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten.

Dus ik snap, dat minister Hoekstra deze bedrijven aanmaant tot beperken van schulden (want wat je aanbiedt, zullen mensen gebruiken), maar volgens mij moeten we ook eens naar ons eigen gedrag kijken. Of je koopt iets en je betaalt het nu, of je betaalt het later. En anders koop je het niet. Misschien is mijn denkwereld wat rechtlijnig, maar mijn budget bestaat ook niet uit het saldo op mijn betaalrekening PLUS mijn credit card of een lopend krediet. Zodra je dat soort middelen gaat gebruiken, lijkt het opeens alsof je budget groter is, terwijl het er in feite niet is (of met een flinke rente). 

Deze consumptiemaatschappij lijkt wel een vorm van financiële opvoeding te missen. Een soort dubbeltje op zijn kant, maar dan op de basis- of middelbare school. Een wellicht betere slogan in dit geval, die wel nog redelijk leeft: Verbeter de wereld, begin bij jezelf!



Hebben jullie weleens iets op afbetaling of lopend krediet gekocht?