Natuurlijk komen er allerlei dingen weer terug van het overlijden van mijn vader vorig jaar, hoe dat is gegaan en parallellen met dit overlijden. Afgelopen jaren heb ik gemiddeld 2,5 begrafenis per jaar gehad, dat gaat niet in mijn koude kleren zitten.
Het enige zinnige wat ik eruit kan halen, is dat alle tabellen van gemiddelde levensverwachting leuk zijn, maar dat het ook maar gemiddelden zijn. Voor zover ik weet, ben ik redelijk gezond. Echter, aangezien er dus blijkbaar allerlei dingetjes in onze familie zitten, kan ik er maar beter vanuit gaan dat ik niet zo oud word. Dus mooi als ik 80 word, de rest is extra, dan kan het in ieder geval niet tegenvallen. Als ik formeel zou doorwerken tot 68,5 jaar heb ik daarna 11,5 jaar om nog te 'genieten' van mijn pensioen. Dat is bizar weinig toch? De meeste mensen op mijn leeftijd weten dat die tijd voorbij vliegt.
Tijdens de meetup vond ik het mooi om met enkele mensen open gesprekken hierover te hebben. Terwijl ik sommige oud-collega's terug zie komen uit hun pensioen om na hun 67e twee dagen in de week te blijven werken, is er geen haar op mijn hoofd die daarover denkt. Nu een leuke tijd hebben en zo vroeg mogelijk stoppen met werken om andere leuke dingen te doen. Die gesprekken tijdens de meetup en het overlijden van mijn tante versterken mijn aanpak weer.
Wat ik ook in de meetup probeerde te benadrukken: als FIRE-enthousiastelingen denken we erg veel na over het opbouwen van vermogen, beleggingspercentages etc. Sta ook eens een uurtje stil of/hoe je je opgebouwde vermogen wilt overdragen naar je kinderen. Of zoals iemand tijdens de meetup zei: ga het gesprek eens aan met je ouders over een (levens)testament, als ze er nog zijn. Er is zòveel mogelijk om vast te leggen hierover, van schenken op papier of een rentevordering tot aan wat er gebeurt als je in een instelling komt te zitten. Geen leuke bezigheid, ik weet het, maar wel handig om vooraf vast te leggen.
Praten jullie weleens over een (levens)testament?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten